จากเศษดินแต่ฝันจะเป็นดวงดาว...      
www.waLkstep.net :: Wed Multimedia designer (ป๊อกแป๊กจิงๆว่ะ)
------------------------------------------------------------------------------------------

การได้เจอใครซักคนที่เรารักเป็นเรื่องยาก...แต่ที่ยากกว่านั้นมากมายนักคือการเดินออกจากคนที่เรารัก ผมเคยพบเจอกับเรื่องแบบนี้มาหลายครั้งคิดว่าตัวเองชินชากับเรื่องแบบนี้ไปแล้ว แต่ทำไมผมถึงสั่งน้ำตาที่ใหลอยู่ตอนนี้ให้หยุดไม่ได้ล่ะ?

คงเป็นเรื่องน่าอายหากผู้ชายคนนึงต้องมานั้งร้องให้เสียใจกับเรื่องแบบนี้ ใช่...ผมเคยคิดแบบนั้น เคยคิดว่าเราจะไปเสียน้ำตาให้กับคนที่ไม่คิดจะรักเราทำไมล่ะ จนวันนี้ผมถึงมาเข้าใจว่าผมได้ดูถูกความรักของคนๆนึงที่ให้กับคนที่เค้ารัก...

นานมาแล้วผมเคยมีคนที่ผมคิดว่ารักมาก...รักที่สุด และก็ต้องเสียใจมากแต่ตอนนั้นผมก็ไม่ได้เสียน้ำตาแม้ซักหยดนะ คิดว่าตัวเองเข้มแข๊งพอหากต้องมีเรื่องแบบนี้อีก...จนวันนี้ผมถึงมารู้...ว่าตัวเองอ่อนแอขนาดไหน...

หากเวลาย้อนกลับได้ผมก็คงไม่เปลี่ยนใจที่จะรักเธอคนนี้....

พี่ก็จะยังดูแลอยู่เหมือนเดิมนะ จะไม่พูดถึงสิ่งที่ผ่านไปแล้ว... และก็เข้าใจว่าเพราะอะไร น้องจะยังอยู่ในความทรงจำของพี่ตลอดไป...

ข้อความโดย ไ้ช้ (กรูนี่ละ...ยิ่งแก่ยิ่งบ่นว่ะ) ================================================== ตอนนี้ผมได้เจอเส้นทางชีวิตที่ผมก็ไม่้เคยคิดถึงว่าคนอย่างผมจะมาถึงได้ ผมเคยท้อแท้ในชีวิต เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนไม่เอาไหน แต่ผมคิดได้แล้วว่าี้ผมน่าจะจิงจังกับชีวิตให้มากขึ้น และผมก็ใกล้จะทำสำเร็จแล้ว....มันคงจะไม่สายเกินไปใช่มั้ย ---------------------------------------------------------------------------------------+ ---------------------------------------------------------------------------------------+ ใครทำดีก็มักรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นดี..แต่ทำไมคนที่ทำตัวไม่ดีกลับไม่รู้สึกว่าสิ่งที่ทำนั่นไม่ดี หรือเพราะได้ทำสิ่งนั้นจนเคยชินไม่สนใจว่าใครจะลำบาก ไมรู้ตัวว่าสิ่งที่ทำนั้นได้ทำลายตัวเอง ทำร้ายคนรอบตัว ทำลายความรู้สึกดีๆ มันคุ้มเหรอถามตัวเองให้ดี แล้วในชีวิตนี้คุณจะมีเพื่อนซักกี่คน ที่คอยถามว่าคุณเป็นอะไรมั้ยด้วยความรู้สึกเป็นห่วงจิงๆ จากใจ ในสังคมเมืองศิวิไล....แต่จิตใจคนไม่ศิวิไลเท่าที่ควรจะเป็น ---------------------------------------------------------------------------------------+ พูดไปก็ขำตัวเองนะผมอาจเป็นโรคขาดความมั่นใจไปแล้วก็ได้ อาจเพราะทุกคนที่เข้ามาในชีวิตผมมีแต่คนดีๆ จนผมหันมามองตัวเองมากขึ้น... คิดย้อนไปทำไมผมถึงได้ทำให้ชีวิตตัวเองเป็นแบบนี้นะ แต่ตอนนี้ผมก็กำลังพยายามทำให้ตัวเองดีขึ้น จะได้ไม่ต้องให้ใครมาผิดหวังในตัวผมอีก...สัญญา ---------------------------------------------------------------------------------------+ อืม..ตอนนั้นผมก็สงสัยนะว่าทำไมผมถึงมายืนอยู่ตรงนี้ได้ เพราะวันนี้ผมได้หยิบสิ่งที่ผมทิ้งไปนานแล้วขึ้นมาทำซึ่งมันนานมาก จนผมเกือบลืมไปว่าผมทำมันได้ดีไม่แพ้ใครหลายๆคน และมันเคยเป็นสิ่งที่ผมเคยภูมิใจ ใช่สิ..! มันเป็นสิ่งเดียวที่คนไม่เอาไหนอย่างผมทำได้ดี มันคือคำตอบของผม และผมจะแสดงให้เห็นว่าผมทำมันได้จริงๆ การก้าวเดินของผมอาจจะเริ่มต้นช้ากว่าคนอื่น อันเนื่องมาจากความไม่ใส่ใจในชีวิตมากนักในตอนนั้น เสียเวลาไปเปล่าๆ หลายปี แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมสามารถเดินไปในทิศทางไหนได้ ผมรู้ว่าเส้นทางคงไม่ได้สวยงามมากนักแต่ผมก็พร้อมจะเริ่มต้นใหม่กับชีวิตของผม ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนมาก ทางเลือก...สำหรับผมมันไม่ค่อยมีให้เลือกมากนัก ก็ใช่คนเราเลือกเกิดไม่ได้แต่เลือกทางเดินของตัวเองได้ แต่ผมเลือกมาผิดทางหลายครั้ง เคยคิดว่าถ้าเราย้อนเวลากลับไปได้เราอยากจะเปลี่ยนทางเดินมั้ย มันคงดีกับอนาคตของผมมากๆ แต่ถ้าผมเลือกเดินไปทางอื่นผมคงไม่ได้มาเจอเพื่อนและน้องที่ดีๆ หลายคน(ซึ้งมะพวกแก)... แล้วคุณล่ะเลือกทางเดินที่ดีที่สุดสำหรับตัวเองแล้วยัง รีบซะก่อนมันจะสาย

เรียนรู้ [ Emotion Town ]
ถึงแม้เราไม่อาจ จะย้อนเวลากลับไป
แก้ไขอะไรอะไร ที่ไม่เป็นไปดั่งใจ ที่แล้วมา
แต่อย่างน้อยก็ยังโชคดี ที่เราได้เรียนรู้ว่า
ชีวิตช่วงนึงได้มีสิ่งที่มีค่าให้เราได้รู้ได้จดได้จำ
ว่าวันเวลา เหล่านั้น ที่ผ่านคอยสอนให้เราได้เข้าใจ
ความทุกข์ที่วนเวียนอยู่ รอบรอบกาย
ให้มองบางมุม ที่ผ่อนคลาย จะพบความสุขที่ซ่อนไว้
ชีวิตมันไม่ยากเย็นจนเกินไป
ภายใต้รอยน้ำตา รอยยิ้มจะคืนมา หากเราเข้าใจ ---------------------------------------------------------------------------------------+